bajdurzyć


bajdurzyć
bajdurzyć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa, bajdurzyćrzę, bajdurzyćrzy {{/stl_8}}{{stl_7}}'opowiadać, zwykle rozwlekle, rzeczy pozbawione sensu, głupoty, bajdy, brednie; ględzić, bredzić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bajdurzyć o dawnych czasach. Bajdurzyć o wielkich planach na przyszłość. Coś tam bajdurzyła, że się spełniają proroctwa królowej Saby. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bajdurzyć — ndk VIb, bajdurzyćrzę, bajdurzyćrzysz, bajdurzyćurz, bajdurzyćył pot. «mówić bajdy; ględzić» Bajdurzyć o swoim powodzeniu, o sukcesach …   Słownik języka polskiego

  • bajdurzenie — n I rzecz. od bajdurzyć …   Słownik języka polskiego

  • paplać — dk IX, paplaćlę, paplaćlesz, paplaj, paplaćał, paplaćany, rzad. ndk I, paplaćam, paplaćasz, paplaćają, paplaćaj pot. «mówić dużo i bez potrzeby; pleść, bajdurzyć» Paplać godzinami o niczym …   Słownik języka polskiego